"Canım" Diyebilmek...
Kimine "merhaba" dersin, kimine sadece adını söylersin. Ama birine “canım” demek, öyle herkesin taşıyabileceği bir kelime değildir. Çünkü bu kelime, yalnızca ağza değil, kalbe de yerleşmiştir.
Bazı isimler telefon rehberinde sıradandır; bazılarıysa kalbe dokunur.
“Canım” diye kaydedilen biri, işte o kalbe dokunanlardandır.
Birini telefonuna “canım” diye kaydetmek... Bu basit bir isim tercihi değil. Bu, onun varlığının sende ne kadar özel bir yere sahip olduğunun ispatıdır. Bu kelime; bir sevme biçimi, bir sahipleniş, bir teslimiyettir. “Canım” dediğin kişi, senin kalbinin içinde ayrı bir odada yaşıyordur artık.
Bu bir hitap değildir sadece. Bir duygunun, bir bağın, bir özlemin kısacık bir kelimeye sığdırılmış hâlidir. O kişi seni aradığında sadece telefonun çalmaz… İçinde de bir şeyler kıpırdar. Sıradan bir isim değil çünkü... Bir tanımlamadır aslında.
“Kimsin sen?” deseler, cevabı sadece bir harf değil: “Canım.”
Kimseye kolay kolay denmez.
Bu kelimeyi kullanmak cesaret ister, samimiyet ister.
Çünkü her “canım” demek, içten bir kabullenmeyi, sahiplenmeyi, duygusal bir yakınlığı beraberinde getirir.
Canım diye kaydettiğin biri varsa hayatında, sadece adıyla değil…
Varlığıyla özelsindir.
O artık sadece bir kişi değil, yeri olan biridir.
Ve bir not düşülmeli belki de en sona:
Bu kelime, herkes için değil.
Her kalp, “canım” olamaz…
Ama olmuşsa…
Ona her baktığında, içinde bir şey kıpırdar.
Gül 🌹
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder